STOWARZYSZENIE PARCINA WITA I ZAPRASZA!

startParcinagliderszkołaszybowcezasłużeni Grodźczaniemodelarstwo_grodziechistorieBędzinGrodziecluftwronabisszybowisko
SZKOŁA SZYBOWCOWA NA PARCINIE
DWUDZIESTOLECIE MIĘDZYWOJENNE


[ -= 1 =- ]    [ -= 2 =- ]    [ -= 3 =- ]

     Wspólne działanie klubów sportowych doprowadziło do zarejestrowania w P.K.S. w dniu 5 stycznia 1934 roku Koła Szybowcowego w Grodźcu koło Będzina. Pierwsze loty w Zagłębiu wykonane zostały w dniu 28 stycznia 1935 roku ze zbocza góry św. Doroty. Pilotem, który pilotował szybowiec Wrona-bis był instruktor szybowcowy z Katowic Antoni Pawliczek Loty wykonali również piloci instruktorzy Włodarkiewicz z Dąbrowy Górniczej oraz Jojko ze Świętochłowic. W tym okresie gajowy z majątku Ciechanowskich - Stefan Piłat ufundował dokumentację do budowy szybowca CWJ. Budowę szybowca podjęto na terenie cementowni w jej warsztatach pod nadzorem inż.M. Turskiego. W budowie tej uczestniczyli: stolarz lotniczy Bolesław Zięba, przyszli piloci szybowcowi tj. inż.Franciszek Szwermer, Bogusław Górecki, Antoni Tomaszewski, stolarz Franciszek Jopert, cieśla Stanisław Dróżdż, Kazimierz Babkowski, Alfred Czaja, Paweł Marcinkowski, Henryk Polacha, Krzysztof Bargieł, Włodzimierz Stasiak, Jan Buła, Jan Katolik, Aleksander Madeyski, Ignacy Muszkiet, Henryk Janowicz oraz Jerzy Szymański. Budowę szybowca ukończono na wiosnę 1935 roku. W maju 1935 roku zbudowany szybowiec wraz z Wroną-bis był wystawiony na widok publiczny w nieukończonym budynku przy obecnej ul.Barlickiego. Jakość wykonania doceniono na wystawie LOPP w Katowicach nadając Kołu Szybowcowemu w Grodźcu Dyplom specjalny za wysoki poziom wykonania elementów szybowca. W okresie tym koło szybowcowe posiadało już dziewięćdziesięciu dwóch członków.
     W latach 1932 - 1935 koło wysyłało swych członków na szkolenie szybowcowe do Szkoły Szybowcowej - w Polichnie. W roku 1935 powstało również koło szybowcowe w Wojkowicach Komornych, które dysponowało jednym szybowcem CWJ wykonanym we własnych warsztatach z dokumentacji wypożyczonej z grodzieckiej cementowni. Szybowcowi temu nadano miano "WOJ". Ponieważ w okresie tym (około 1934r.) przystąpiono do budowy nowoczesnego jak na owe czasy hangaru szybowcowego z cegły klinkierowej i elementów konstrukcyjnych wykonanych z żelbetu - tymczasowo szybowiec CWJ przechowywano w prowizorycznej szopie, którą dwukrotnie odbudowywano (powodem była kradzież desek). Należy dodać, iż budowę prowadziła i materiały dostarczała wówczas dyrekcja cementowni, a nadzór budowlany prowadził wspomniany już inż. M. Turski.
     Budowę hangaru zakończono na wiosnę 1936 roku. Szkołę uroczyście otwarto w dniu 21 czerwca 1936 roku. Szkole Szybowcowej w Grodźcu nadano imię Żwirki i Wigury. Data ta jest początkiem działalności szybowcowej w Grodźcu. Szkoła szkoliła pilotów szybowcowych do kategorii "B". Na terenie szkoły szkolenie prowadziło prawdopodobnie dwóch instruktorów tj.: Stanisław Stachurski (który prawdopodobnie był również kierownikiem szkoły) oraz drugi instruktor, którego nazwisko nie zostało ustalone. W okresie tym szkole przybył jeszcze jeden szybowiec C.W.J-bis - własność L.O.P.P. (numer 057) oraz dwie "Wrony- bis" (numer 787 i 132). Stan szybowców w 1936 wynosił cztery szybowce (w tym jeden CWJ-bis pod koła z Wojkowic). W okresie tym szkolenie szybowcowe ukończyli znani mieszkańcy Grodźca, a potem piloci wojskowi: Bolesław Cichy, Lucjan Wieczorkiewicz (lotnik RAF-u), Górski (był strzelcem na samolocie "Karaś"), Józef Tondos, Mieczysław Januszka, Gazda, Malarczyk, Szwermer, Popiel i Stanisław Szyndler z Ksawery. Należy tu również dodać, iż szkolenie ukończył w ostatnim kursie przedwojennym Edmund Latkowski z Grodźca, ale nie zdążył niestety odebrać dyplomu. Przeszkodziła mu i innym szybownikom wojna.
     Ze wzgórza Parciny latano w kierunku na cementownię oraz na Gródków Górny. Loty wykonywano także ze św.Doroty, a nawet prowadzono roboty ziemne celem przystosowania zbocza do lotów, co wzbudzało duże niezadowolenie kleru. Ówczesnego proboszcza irytował fakt, iż jego niedzielne msze cieszyły się dużo mniejszą popularnością niż pokazy lotnicze na Parcinie. Należy dodać, iż latano również z góry Kijowa oraz ze wzgórza Buczyna/Rogoźnika. W okresie tym osobną kartę zapisał Władysław Zagórny, który jako mieszkaniec Grodźca miał najwyższe kwalifikacje szybowcowe. Był posiadaczem srebrnej odznaki szybowcowej, którą uzyskał w szkole szybowcowej w Polichnie.






[ -= 1 =- ]    [ -= 2 =- ]    [ -= 3 =- ]


Historię szkoły opracowali członkowie Stowarzyszenia PARCINA:
Dariusz Majchrzak i Kazimierz Rauchfleisch

STRONA ISTNIEJE OD: 07.12.2010